Category: Αστροφυσική

  • Μεγάλη αστροχημική ανακάλυψη. Τεράστια οργανικά μόρια βρέθηκαν κυριολεκτικά στη μέση του πουθενά!

    Μεγάλη αστροχημική ανακάλυψη. Τεράστια οργανικά μόρια βρέθηκαν κυριολεκτικά στη μέση του πουθενά!

    Νίκος Χαραλαμπάκης

    Ερευνητές από τις Η.Π.Α. ανακάλυψαν στο μεσοαστρικό χάος με συνδυασμό τεχνικών από τις επιστήμες της αστρονομίας, της χημείας, της φυσικής και της πληροφορικής μεγάλες ποσότητες κυανοκορονενίου. Πρόκειται για ένα μεγάλο και πολύπλοκο αρωματικό1 μόριο που μέχρι λίγα χρόνια πριν, θεωρούνταν απίθανο να υπάρχει στις συνθήκες που βρέθηκε

    Χρώμα ατόμων: Μαύρο: άνθρακας, άσπρο: υδρογόνο, μπλε: άζωτο

    Την 1η Μαΐου του 2025 διεπιστημονική ομάδα2 από τις ΗΠΑ και τον Καναδά δημοσίευσε στο The Astrophysical Journal Letters3 τα αποτελέσματα του ερευνητικού προγράμματος GOTHAM4.  Σε μια σκοτεινή περιοχή του σύμπαντος, στον αστερισμό του Ταύρου, γνωστή στους αστρονόμους ως TMC-1, πλούσια σε οργανικά μόρια, οι ερευνητές ανακάλυψαν μεγάλες ποσότητες κυανοκορονενίου. Το εκπληκτικό δεν είναι απλώς ότι το μόριο αυτό είναι πολύ μεγαλύτερο από όσα είχαν ως τώρα ανακαλυφθεί αλλά ότι η θερμοκρασία στην περιοχή που βρέθηκε αγγίζει τους 6 βαθμούς Kelvin, δηλαδή τους -267 οC! Οι επιστήμονες γνώριζαν ήδη ότι μικρά οργανικά μόρια συντίθενται σε ακραίες συνθήκες σε διαστρικές περιοχές, δηλαδή περιοχές μεταξύ των άστρων αλλά η σύνθεση τόσο μεγάλων οργανικών μορίων σε θερμοκρασία 6 μόλις βαθμών πάνω από τη θερμοκρασία του απολύτου μηδενός5 είναι κάτι που μέχρι πρότινος φάνταζε αδύνατον! Οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι πολυκυκλικοί υδρογονάνθρακες ξεπερνούν το 10% του διαστρικού άνθρακα, ποσοστό που αναδεικνύει την μεγάλη σημασία τους στον συμπαντικό κύκλο του άνθρακα6.

    Πώς έφτασαν στην ανακάλυψη;

         Αρχικά συνέθεσαν την ένωση στο εργαστήριο και κατέγραψαν το φάσμα της σε συχνότητες μικροκυμάτων ( τεχνική NMR7 ). Κάθε χημική ένωση απορροφά και εκπέμπει σε συγκεκριμένες συχνότητες αφήνοντας το ξεχωριστό της «αποτύπωμα». Ύστερα έστρεψαν το ραδιοτηλεσκόπιο Green Bank (Η.Π.Α.) στην περιοχή TMC-1 όπου ήδη γνώριζαν πως είναι πλούσια σε μικρά οργανικά μόρια και εντόπισαν τα ίδια «δακτυλικά αποτυπώματα». Μέσω στατιστικών αναλύσεων η ανίχνευση έφτασε τα 17,3σ8, αποτέλεσμα που επιβεβαιώνει απόλυτα την ύπαρξη του μορίου. Μάλιστα οι επιστήμονες προχώρησαν και στην επαλήθευση των αποτελεσμάτων της έρευνάς τους. Μέσω υπολογιστικών μοντέλων κβαντοχημείας, διαπίστωσαν ότι το κορονένιο αντιδρά με ρίζες κυανίου σχηματίζοντας το κυανοκορονένιο σε θερμοκρασία μόλις 10 Κ! Αυτό σημαίνει ότι η ενέργεια ενεργοποίησης9 της αντίδρασης αυτής είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη!

         Πρόκειται λοιπόν για μια ανακάλυψη που γκρεμίζει τα σύνορα της φαντασίας, όχι του ανθρώπου αλλά της συμπαντικής δημιουργίας! Αν τέτοια μεγάλα οργανικά μόρια, πρόδρομοι των μορίων της ζωής, συντίθενται σε τόσο ακραία χαμηλές θερμοκρασίες, στις πιο σκοτεινές περιοχές του σύμπαντος και σε τόσο μεγάλες ποσότητες, ποιος ξέρει τι άλλο έχουμε να ανακαλύψουμε για το σύμπαν, την χημεία αλλά και την ίδια τη δημιουργία της ζωής;

    ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

    1. Αρωματικές ενώσεις στην οργανική χημεία δεν είναι αυτές που έχουν άρωμα αλλά αυτές που στο μόριό τους έχουν έναν τουλάχιστον αρωματικό (βενζολικό) δακτύλιο. Ο δακτύλιος αυτός, το βενζόλιο (C6H6), έχει τη γνωστή μυρωδιά της βενζίνης, όμως όσες ενώσεις έχουν τέτοιους δακτυλίους (αρωματικές) δεν έχουν απαραίτητα άρωμα. To κυανοκορονένιο όπως φαίνεται στην εικόνα έχει 7 δακτυλίους.
    2. Επικεφαλής της ομάδας είναι ο χημικός Γκάμπι Βένζελ (Gabi Wenzel), Department of Chemistry, Massachusetts Institute of Technology, Cambridge, MA 02139, USA; gwenzel@mit.edu, brettmc@mit.edu 2 Center for Astrophysics | Harvard & Smithsonian, Cambridge, MA 02138, USA, οι χημικοί  Siyuan Gong , Ci Xue, ο φυσικός P. Bryan Changala,  JILA, University of Colorado Boulder and National Institute of Standards and Technology, Boulder, CO 80309, USA 4 Department of Physics, University of Colorado Boulder, Boulder, CO 80309, USA, o αστρονόμος Edwin A. Bergin, Department of Astronomy, University of Michigan, Ann Arbor, MI 48109, USA, ο χημικός, ο χημικός Reace H. J. Willis, Department of Chemistry, University of British Columbia, Vancouver, BC, Canada και άλλοι.
    3. The Astrophysical Journal Letters, 2025, Discovery of the Seven-ring Polycyclic Aromatic Hydrocarbon Cyanocoronene (C24H11CN) in GOTHAM Observations of TMC-1. Ανακτήθηκε από: https://iopscience.iop.org/article/10.3847/2041-8213/adc911
    4. Η έρευνα λέγεται “GBT Observations of TMC-1: Hunting Aromatic Molecules”, γνωστή και ως GOTHAM. (πηγή: National Radio Astronomy Observatory). Προφανώς οι ερευνητές επέλεξαν το όνομα GOTHAM επειδή θυμίζει “κυνήγι” (hunting) και σκοτεινό νέφος (το TMC-1 όπως αναφέρθηκε είναι σκοτεινό μοριακό νέφος).
    5. Σύμφωνα με την κλασσική μηχανική, στην θερμοκρασία του απολύτου μηδενός που ισούται με -273,15 οC, τα άτομα παύουν να κινούνται. Η κβαντομηχανική βέβαια απορρίπτει την υπόθεση αυτή.
    6. Ο άνθρακας είναι το στοιχείο στο οποίο βασίζεται το φαινόμενο της ζωής, τουλάχιστον στον πλανήτη μας.
    7. NMR = Nuclear Magnetic Resonance = Μαγνητικός Πυρηνικός Συντονισμός.
    8. Το “σ” (σίγμα) αναφέρεται στην τυπική απόκλιση (standard deviation). Σε μια κανονική κατανομή εντός 1σ εμπίπτει περίπου το 68% των δεδομένων και εντός 3σ εμπίπτει περίπου το 99,7% των δεδομένων. Στα 5σ, η πιθανότητα τυχαίου λάθους είναι περίπου 1 στα 3,5 εκατομμύρια!
    9. Ενέργεια ενεργοποίησης είναι το ενεργειακό φράγμα που πρέπει να ξεπεράσει ένα χημικό σύστημα ώστε να πραγματοποιηθεί η χημική αντίδραση. Ακόμη και οι ευκολότερες αντιδράσεις χρειάζονται να ξεπεράσουν το φράγμα αυτό προκειμένου να πραγματοποιηθούν. Για παράδειγμα η βενζίνη αντιδρά πολύ εύκολα με το οξυγόνο. Αν αφήσουμε όμως ένα ανοιχτό δοχείο βενζίνης σε επαφή με τον αέρα (περιέχει 20% οξυγόνο) η αντίδραση δεν πραγματοποιείται. Με την βοήθεια μιας σπίθας ή με αύξηση της θερμοκρασίας η αντίδραση πραγματοποιείται ταχύτατα.

  • 3I/ATLAS: Ο διαστρικός κομήτης που αλλάζει τα δεδομένα

    3I/ATLAS: Ο διαστρικός κομήτης που αλλάζει τα δεδομένα

    Μουτσουρούφη Κωνσταντίνα

    Καλλιτεχνική απεικόνιση του κομήτη 3Ι/ATLAS. Image Credit: NASA

    Καλλιτεχνική απεικόνιση του κομήτη 3Ι/ATLAS. Image Credit: NASA

    Ο διαστρικός κομήτης 3I/ATLAS έγινε το επίκεντρο παγκόσμιας επιστημονικής κινητοποίησης από διαστημικά τηλεσκόπια και κορυφαία ιδρύματα, καθώς επιστήμονες επιχειρούν να κατανοήσουν τις χημικές διεργασίες πλανητικών συστημάτων πέρα από τον Ήλιο. Χάρη στο τηλεσκόπιο James Webb Space Telescope (JWST), επιστήμονες κατάφεραν για πρώτη φορά να αναλύσουν τη χημική σύσταση του 3I/ATLAS (Καλλιτεχνική απεικόνιση στην εικόνα 1). Νέα δεδομένα που δημοσιεύθηκαν στο Astrophysical Journal Letters στις 26 Σεπτεμβρίου 2025, δείχνουν ασυνήθιστα υψηλή συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα, σε αναλογίες πολύ μεγαλύτερες από εκείνες των κομητών του Ηλιακού Συστήματος, προσφέροντας σπάνιες ενδείξεις για τη χημική ποικιλομορφία του Γαλαξία.

    Γιατί μας νοιάζει;

    Ο 3I/ATLAS είναι μόλις το τρίτο διαστρικό αντικείμενο, δηλαδή δεν προέρχεται από το ηλιακό μας σύστημα, που έχουμε εντοπίσει ποτέ. Επιπλέον, σε αυτή τη χρονική στιγμή, έχουμε πολλά και διαφορετικά τεχνολογικά μέσα παρατήρησης που μας προσφέρουν τη δυνατότητα να δούμε λεπτομέρειες που δεν μπορούσαμε να δούμε ποτέ ως σήμερα. Η μελέτη του προσφέρει μια σπάνια ευκαιρία να συγκρίνουμε για πρώτη φορά τις φυσικές και χημικές ιδιότητες ενός διαστρικού κομήτη με εκείνες των σωμάτων του δικού μας ηλιακού συστήματος.

    Τί είναι οι κομήτες

    Οι κομήτες είναι παγωμένα σώματα που σχηματίστηκαν στα πρώτα στάδια δημιουργίας πλανητικών συστημάτων και περιφέρονται στο διάστημα, τον περισσότερο χρόνο αόρατοι. Καθώς πλησιάζουν στον Ήλιο και θερμαίνονται, ο πάγος και άλλες εύκολα εξατμιζόμενες ουσίες εξαχνώνονται δημιουργώντας ένα αέριο περίβλημα που μοιάζει με κόμη, από όπου και πήραν το όνομά τους. Όταν απομακρύνονται από τον Ήλιο, επιστρέφουν στην παγωμένη και σκοτεινή μορφή τους.

    Το χρονικό της ανακάλυψης – τί ξέρουμε μέχρι σήμερα

    Εντοπισμός – ονοματοδοσία: Ο κομήτης εντοπίστηκε την 1η Ιουλίου 2025 από το επίγειο τηλεσκόπιο ATLAS (Asteroid Terrestrial-impact Last Alert System) που βρίσκεται στη Χιλή και στη συνέχεια από σταθμούς στην Νότια Αφρική και τα Κανάρια Νησιά. Η ασυνήθιστα έκκεντρη τροχιά του και η ταχύτητά του (60χλμ/δευτερόλεπτο ή 216.000 χιλιόμετρα/ώρα), που είναι η πιο ακραία από οποιοδήποτε αντικείμενο που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα στο ηλιακό μας σύστημα, οδήγησαν αμέσως στην υποψία ότι προέρχεται από τον διαστρικό χώρο. Όταν αυτό επιβεβαιώθηκε λίγο αργότερα, αστρονόμοι από όλο τον κόσμο έσπευσαν να το παρατηρήσουν. Ο κομήτης που είναι το τρίτο διαστρικό (Interstellar) αντικείμενο που έχει ανακαλυφθεί ποτέ, μετά τα 1I/‘Oumuamua και 2I/Borisov, έλαβε την επίσημη ονομασία 3I/ATLAS.

    Φωτογράφιση από το Hubble στο οπτικό φάσμα: Στις 21 Ιουλίου το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble κατέγραψε οπτική εικόνα του κομήτη (Εικόνα 2). Στόχος της παρατήρησης ήταν να διαπιστωθεί αν ο 3Ι παρουσίαζε εκπομπή σκόνης ή αερίων, όπως οι κομήτες του Ηλιακού μας Συστήματος. Από την μελέτη του φωτός οι επιστήμονες συμπέραναν ότι η θέρμανση από τον Ήλιο είχε μόλις αρχίσει να ενεργοποιεί την επιφάνεια του διαστρικού επισκέπτη. Τα ευρήματα αυτά δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Astrophysical Journal Letters στις 21 Αυγούστου. Στην ίδια δημοσίευση εξετάζουν σενάρια που περιλαμβάνουν την προέλευση των διαστρικών επισκεπτών από πλανητικά συστήματα που βρίσκονται σε φάση σχηματισμού και εκτοξεύτηκαν από το μητρικό τους σύστημα εξαιτίας παλιρροϊκών, ή άλλων φαινομένων.

    Ο κομήτης 3Ι/ATLAS όπως φωτογραφήθηκε από το Hubble στις 21 Ιουλίου 2025, σε απόσταση 450 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Image Credit: Image: NASA, ESA, David Jewitt (UCLA); Image Processing: Joseph DePasquale (STScI).

    Μελέτη από το τηλεσκόπιο JWST στο υπέρυθρο φάσμα:  Το πλέον σύγχρονο και ισχυρό διαστημικό τηλεσκόπιο παρατήρησε εκτενώς τον κομήτη στις 6 Αυγούστου. Το JWST κάνει παρατηρήσεις στο υπέρυθρο φάσμα, δηλαδή στο φως που είναι πιο κόκκινο από όσο μπορούν να δουν τα μάτια μας. Αυτή η περιοχή του φάσματος είναι ιδανική για να εντοπίσουμε τη σύσταση των αντικειμένων, και παρέχει τη δυνατότητα λεπτομερούς ανάλυσης των πτητικών ενώσεων της κόμης και του μηχανισμού δραστηριότητας του πυρήνα. Το JWST δεν ήταν επιχειρησιακό τα προηγούμενα χρόνια, όταν εντοπίστηκαν τα δύο πρώτα διαστρικά αντικείμενα, κάτι που καθιστά τις νέες παρατηρήσεις μοναδικές σε ανάλυση.

    Σχεδόν ταυτόχρονα (7-15 Αυγούστου) ο κομήτης παρατηρείται και από την αποστολή της NASA SPHEREx. Οι παρατηρήσεις υποδεικνύουν υλικό πλούσιο σε πάγο νερού και διοξείδιο του άνθρακα.

    Φωτογραφίες από διαστημοσυσκευές: Στις 19 Νοεμβρίου, η NASA σε ειδική ζωντανή μετάδοση, δημοσιοποίησε νέες εικόνες του κομήτη, που παρατηρήθηκε σχεδόν ταυτόχρονα από τις αποστολές Lucy, SOHO, STEREO-A, Solar Orbiter και Mars Reconnaissance Orbiter (Εικόνα 3), που βρίσκονται σε διάφορα σημεία του ηλιακού μας συστήματος. Οι φωτογραφίες αναδημοσιεύτηκαν ευρέως από διεθνή μέσα, επιβεβαιώνοντας τον χαρακτηρισμό του 3I/ATLAS ως ενός από τους πιο μελετημένους διαστρικούς επισκέπτες μέχρι σήμερα.

    Ο 3I/ATLAS όπως φωτογραφήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2025 από την κάμερα HiRISE του Mars Reconnaissance Orbiter, σε απόσταση περίπου 30 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Image credit: NASA/JPL-Caltech/University of Arizona.

    Τί ακριβώς μας έδειξε το διαστημικό τηλεσκόπιο JWST;

    Η φασματοσκοπική ανάλυση, ειδική τεχνική που εντοπίζει με ακρίβεια στοιχεία και χημικές ενώσεις σε ένα αντικείμενο, που πραγματοποίησε το JWST αποκάλυψε ότι η κόμη του 3I/ATLAS αποτελείται κυρίως από διοξείδιο του άνθρακα (CO₂). Σε αντίθεση με τους περισσότερους κομήτες του ηλιακού μας συστήματος, στους οποίους κυριαρχεί το νερό (H₂O) και το μονοξείδιο του άνθρακα (CO), ο 3I/ATLAS εμφανίζει μια αναλογία CO₂/ H₂O έως και 18 φορές υψηλότερη, υποδεικνύοντας μια εντελώς διαφορετική χημική ιστορία από αυτή που βλέπαμε ως τώρα μέσα στο ηλιακό μας σύστημα. Οι επιστήμονες δεν μπορούν ακόμη να εξηγήσουν αν αυτή η ιδιαιτερότητα οφείλεται στις συνθήκες σχηματισμού του αντικειμένου που χαρακτηρίζουν κάποιο μακρινό πλανητικό σύστημα, ή αν πρόκειται για μεταγενέστερη μεταβολή λόγω της έκθεσής του στην ακτινοβολία του Γαλαξία κατά τη μακραίωνη περιπλάνησή του. Σε κάθε περίπτωση, η παρατήρηση αυτή ενισχύει τη θεωρία ότι η χημική σύνθεση των πλανητικών συστημάτων στον Γαλαξία παρουσιάζει πολύ μεγαλύτερη ποικιλομορφία απ’ ό,τι πιστεύαμε μέχρι σήμερα.

    Η ανάλυση των μετρήσεων του JWST πραγματοποιήθηκε από διευρυμένη επιστημονική ομάδα, στην οποία συμμετείχαν επιστήμονες από 12 οργανισμούς, ινστιτούτα και πανεπιστήμια στις ΗΠΑ και την Ευρώπη μεταξύ αυτών η NASA και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA).  Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στο Astrophysical Journal Letters στις 26 Σεπτεμβρίου και ανοίγουν νέους ορίζοντες στη μελέτη των διαστρικών αντικειμένων. Η δυνατότητα του JWST να αναλύει τη μοριακή σύσταση τέτοιων σωμάτων θέτει τις βάσεις για ένα νέο πεδίο στην αστροχημεία.

    Το μέλλον

    Καθώς ο 3I/ATLAS απομακρύνεται από τον Ήλιο, παρατηρητήρια και διαστημικά τηλεσκόπια σε όλο τον κόσμο εξακολουθούν να καταγράφουν δεδομένα, με στόχο να χαρτογραφήσουν πληρέστερα τη χημική του σύσταση και τη δυναμική του συμπεριφορά. Μέχρι σήμερα, όλες οι δημοσιευμένες αναλύσεις βασίζονται αποκλειστικά στο εισερχόμενο (inbound) τμήμα της τροχιάς του, πριν από το περιήλιο, την κοντινότερη απόστασή του από τον Ήλιο, στις 29 Οκτωβρίου 2025. Νέα δεδομένα από το εξερχόμενο σκέλος αναμένεται να προσφέρουν συμπληρωματικές πληροφορίες.

    Η μελέτη του 3I/ATLAS δεν αφορά μόνο το ίδιο το αντικείμενο, αλλά διευρύνει τη γνώση μας για τη χημική ποικιλομορφία των πλανητικών συστημάτων. Η ιστορία της αστρονομίας έδειξε ότι φαινόμενα που αρχικά θεωρούνται σπάνια, όπως η ύπαρξη πλανητικών συστημάτων πέρα από το δικό μας, μπορεί τελικά να αποδειχθούν διαδεδομένα όταν βελτιώνονται οι μέθοδοι παρατήρησης. Αν συμβεί κάτι ανάλογο και με τους διαστρικούς κομήτες, η συστηματική μελέτη τους θα επιτρέψει συγκρίσεις σε γαλαξιακή κλίμακα, βοηθώντας μας να κατανοήσουμε καλύτερα πώς το Ηλιακό μας Σύστημα συγκρίνεται με τα υπόλοιπα.

    JWST detection of a carbon-dioxide-dominated gas coma surrounding interstellar object 3I/ATLAS. The Astrophysical Journal Letters, 991(L43).

    Hubble Space Telescope observations of the interstellar interloper 3I/ATLAS. The Astrophysical Journal Letters, 990 (L2).

    Discovery and preliminary characterization of a third interstellar object: 3I/ATLAS. The Astrophysical Journal Letters, 989 (L36).

    SPHEREx discovery of strong water ice absorption and an extended carbon dioxide coma in 3I/ATLAS. Research Notes of the AAS, 9(1).

  • Όταν υπάρχει “καιρός” και στο διάστημα: Η σημασία της πρόγνωσης του Διαστημικού Καιρού

    Όταν υπάρχει “καιρός” και στο διάστημα: Η σημασία της πρόγνωσης του Διαστημικού Καιρού

    Τεζάρη Αναστασία

    Όπως ο μετεωρολογικός καιρός επηρεάζει τις καθημερινές μας δραστηριότητες, από τις καλλιέργειες μέχρι τις μετακινήσεις μας, έτσι και ο Διαστημικός Καιρός έχει τη δική του κρίσιμη σημασία, μόνο που αντί για σύννεφα ή βροχή, αφορά ηλιακές και μαγνητικές καταιγίδες και ροές σωματιδίων υψηλής ενέργειας που εκτοξεύονται από τον ήλιο. Καθώς πλέον οι ανθρώπινες δραστηριότητες επεκτείνονται ολοένα και περισσότερο στο διάστημα, τα φαινόμενα αυτά, ενώ άλλοτε μπορεί να φάνταζαν μακρινά, πλέον παρουσιάζουν πληθώρα επιπτώσεων, από διακοπές στις δορυφορικές επικοινωνίες και τα GPS, βλάβες σε ενεργειακά δίκτυα στην επιφάνεια της Γης έως κινδύνους για την υγεία των αστροναυτών.

    Γι’ αυτό το λόγο, η πρόγνωση του Διαστημικού Καιρού είναι πλέον απολύτως αναγκαία. Τα τελευταία χρόνια, επιστήμονες και ερευνητές από όλο τον κόσμο εργάζονται πάνω στην πρόβλεψη έντονων φαινομένων του Διαστημικού Καιρού, όπως οι ροές ηλιακών ενεργητικών σωματιδίων (Solar Energetic Particle Events, SEPs) και οι επίγειες επαυξήσεις της έντασης της κοσμικής ακτινοβολίας (Ground Level Enhancements, GLEs). Η ελληνική κοινότητα ανέπτυξε δύο ιδιαίτερα προηγμένα εργαλεία, το GLE Alert++ και το HESPERIA UMASEP-500, στο πλαίσιο ευρωπαϊκών ερευνητικών πρωτοβουλιών που επιτρέπουν την έγκαιρη και έγκυρη πρόγνωση τέτοιων γεγονότων.

    Τι είναι οι ηλιακές καταιγίδες;

    Η εμφάνιση ισχυρών εκρήξεων στον Ήλιο, όπως ηλιακές κηλίδες και στεμματικές εκπομπές μάζας, οδηγεί στην έκλυση σωματιδίων με εξαιρετικά υψηλή ενέργεια που ταξιδεύουν στο διάστημα με πολύ υψηλές ταχύτητες (SEPs) με τη μορφή ηλιακών καταιγίδων. Αν τα σωματίδια αυτά φτάσουν στην επιφάνεια της Γης και καταγραφούν από ειδικούς ανιχνευτές που ονομάζονται μετρητές νετρονίων, τότε κάνουμε πλέον λόγο για GLEs, δηλαδή αυξημένα επίπεδα ακτινοβολίας που φτάνουν στην ατμόσφαιρα και την επιφάνεια της Γης.

    Τόσο τα SEPs όσο και τα GLEs, ακόμα κι αν δεν λαμβάνουν χώρα πολύ συχνά, μπορούν να επηρεάσουν κρίσιμα συστήματα, όπως δορυφόρους, δίκτυα και πτήσεις υψηλού υψομέτρου. Για να κατανοήσουμε τον κίνδυνο, αρκεί να θυμηθούμε το περιστατικό του 1989, όταν μια ηλιακή καταιγίδα προκάλεσε γενικό μπλακάουτ στο Κεμπέκ του Καναδά, αφήνοντας εκατομμύρια ανθρώπους χωρίς ρεύμα. Αυτό αποτελεί ένα μόνο παράδειγμα των συνεπειών που μπορεί να έχει ο Διαστημικός Καιρός αν δεν υπάρχει επαρκής πρόγνωση και προετοιμασία.

    Ανίχνευση σε πραγματικό χρόνο με το GLE Alert++

    Το GLE Alert++ αποτελεί ένα πρωτοποριακό σύστημα παρακολούθησης το οποίο είναι εξέλιξη προηγούμενων συστημάτων. Έχει αναπτυχθεί από την Ερευνητική Ομάδα Κοσμική Ακτινοβολίας του Τμήματος Φυσικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και βασίζεται στο διεθνές δίκτυο μετρητών νετρονίων, δηλαδή πάνω από σαράντα ανιχνευτές που βρίσκονται διάσπαρτοι σε διάφορα γεωγραφικά μήκη και πλάτη.

    Το σύστημα αυτό παρακολουθεί τα δεδομένα από τους μετρητές κάθε λεπτό και εντοπίζει τυχόν αυξήσεις στη ροή ακτινοβολίας που έρχεται προς τη Γη σε πραγματικό χρόνο. Μόλις ανιχνεύσει ένα GLE, ενεργοποιείται άμεσα ένα σύστημα ειδοποιήσεων που εξασφαλίζει ότι διάφοροι φορείς, όπως για παράδειγμα οργανισμοί διαχείρισης των δορυφορικών συστημάτων) θα έχουν τον απαραίτητο χρόνο για να πάρουν κατάλληλα μέτρα προστασίας. Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα του GLE Alert++ είναι η ακρίβεια, καθώς χρησιμοποιώντας δεδομένα από όλο το δίκτυο μετρητών νετρονίων, μπορεί να ανιχνεύσει ακόμα και τις πιο μικρές αυξήσεις που άλλα συστήματα θα αγνοούσαν, ενώ ελαχιστοποιεί και την έκδοση ψευδών “συναγερμών”, με συνέπεια να θεωρείται μία από τις πιο αξιόπιστες λύσεις παρακολούθησης ηλιακής ακτινοβολίας σε πραγματικό χρόνο.

    Πρόβλεψη με το HESPERIA UMASEP-500

    Το Ινστιτούτο Αστρονομίας, Αστροφυσικής, Διαστημικών Εφαρμογών & Τηλεπισκόπησης (ΙΑΑΔΕΤ) του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών Δημιούργησε και ανέπτυξε το σύστημα HESPERIA UMASEP-500, το οποίο προσφέρει τη δυνατότητα πρόβλεψης τέτοιων γεγονότων προτού καν φτάσουν στη Γη, βασιζόμενο σε δορυφορικά γεγονότα ακτίνων Χ και πρωτονίων υψηλής ενέργειας από τον Ήλιο. Όταν εντοπιστεί αυξημένη δραστηριότητα και υπάρχει συσχέτιση με εκρήξεις στον Ήλιο, τότε το σύστημα μπορεί να προειδοποιήσει για μία επικείμενη καταιγίδα SEPs.

    Το HESPERIA UMASEP-500 είναι μοναδικό στην ικανότητά του να προβλέπει σωματίδια πολύ υψηλής ενέργειας, τα οποία είναι και τα πιο επικίνδυνα για την υγεία και την τεχνολογία. Αυτή η έγκαιρη προειδοποίηση που παρέχει δίνει τη δυνατότητα στους χρήστες της υπηρεσίας αυτής, όπως οι αεροπορικές εταιρείες ή οι διαχειριστές δικτύων, ένα κρίσιμο παράθυρο μερικών λεπτών ώστε να μπορέσουν να προετοιμαστούν εγκαίρως για την προστασία των συστημάτων τους.

    Η δύναμη της συνεργασίας

    Τα δύο αυτά συστήματα στην ουσία δεν ανταγωνίζονται μεταξύ τους αλλά λειτουργούν συμπληρωματικά, αποτελώντας ένα ολοκληρωμένο σύστημα προστασίας απέναντι στα έκτακτα φαινόμενα του Διαστημικού Καιρού. Το GLE Alert++ παρέχει άμεσες ειδοποιήσεις για φαινόμενα που ξεκινούν την εξέλιξή τους, ενώ το HESPERIA UMASEP-500 Προειδοποιεί ή ειδοποιεί εκ των προτέρων. Η ολοκληρωμένη αυτή στρατηγική βελτιώνει την προετοιμασία και την αντίδραση σε ηλιακές καταιγίδες, εξασφαλίζοντας τη μέγιστη δυνατή προστασία για το κοινό και την τεχνολογία.

    Σήμερα, και τα δύο συστήματα αποτελούν υπηρεσίες του Κέντρου Διαστημικής Ακτινοβολίας της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας και είναι διαθέσιμα στην πύλη Διαστημικού Καιρού, δίνοντας στην Ελληνική επιστημονική κοινότητα την πρωτοκαθεδρία στην πρόβλεψη του Διαστημικού Καιρού.

    Από το διάστημα στη Γη

    Η σημασία της πρόγνωσης του διαστημικού καιρού είναι πλέον αδιαμφισβήτητη. Σε έναν κόσμο που βασίζεται στη διαστημική τεχνολογία για επικοινωνία, πλοήγηση, ενέργεια, και παγκόσμια συνδεσιμότητα, η έγκαιρη προειδοποίηση αποτελεί θεμελιώδη ανάγκη. Παράλληλα, καθώς ο άνθρωπος εξερευνά τα όρια της ύπαρξής του μέσω στελεχομένων αποστολών στο διάστημα και την κατασκευή μόνιμων βάσεων στη Σελήνη ή τον Άρη, οι κίνδυνοι από τα ηλιακά σωματίδια υψηλής ενέργειας αποκτούν ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα. Η προληπτική παρακολούθηση και η ταχεία αντίδραση στα φαινόμενα του Διαστημικού Καιρού διασφαλίζουν την προστασία όχι μόνο των τεχνολογικών συστημάτων, αλλά και της ζωής που βασίζεται σε αυτά.

    Η επιστημονική κοινότητα, αναγνωρίζοντας την κρίσιμη αυτή πρόκληση, συνεχίζει αδιάκοπα να βελτιώνει τα εργαλεία πρόβλεψης και παρακολούθησης. Η τακτική αξιολόγηση των ανιχνευτών και των δεδομένων που χρησιμοποιούνται, καθώς και η ανάπτυξη νέων αλγορίθμων και τεχνολογιών, στοχεύουν στη μέγιστη δυνατή ακρίβεια και αξιοπιστία. Υπηρεσίες όπως το GLE Alert++ και το HESPERIA UMASEP-500 αποτελούν την πρώτη “γραμμή άμυνας” απέναντι στα έκτακτα αυτά φαινόμενα. Με τις προειδοποιήσεις τους, επιτρέπουν την έγκαιρη προετοιμασία και αποτροπή καταστροφών, προστατεύοντας κρίσιμες υποδομές, την καθημερινότητά μας και την υγεία των αστροναυτών.

    Πηγή: Crosby, N., Mavromichalaki, H., Malandraki, O., Gerontidou, M., Karavolos, M., Lingri, D., Makrantoni, P., Papailiou, M., Paschalis, P., & Tezari, A. (2024). Very high energy solar energetic particle events and ground level enhancement events: Forecasting and alerts. Space Weather, 22(9), e2023SW003839. https://doi.org/10.1029/2023SW003839